Kabaliw-Balita, Tao Lang

Feb 21, 2010

Billycoy

10 Comments

Independence…

Mahigit isang buwan mula ngayon ay lilipat na kami sa wonderful world of San Pedro, Laguna. Tatawirin namin ang ilang ilog at tatahakin ang isang mahabang landas patungo sa bago naming tirahan.

Well, hindi naman ganun kalayo talaga ang San Pedro. Matinding pakikipagsapalaran lang naman sa traffic ng SLEX ang sasagupain ko araw-araw kung du’n ako manunuluyan. Kaya naman, I decided na mangupahan na lang dito pa rin sa Pasay (or Makati) para malapit pa rin ako sa office. Kung magmumula pa kasi ako sa San Pedro, baka after lunch na ako makarating sa office dahil sa tindi ng lintik na traffic at kabagalan ng morning rituals ko.

At dahil decided na nga akong mangupahan na lang at mapalayo sa mga parents ko during workweek, heto ako ngayon nagmo-moment sa harap ng computer. Sa loob ng 26 years at bilang solong heredero ng aking mga magulang, ngayon pa lang ako mapapalayo ng tuluyan sa kanila. Kahit gaano pala kagusto ng isang anak na maging independent, hindi rin pala ganun kadali ang mapalayo sa magulang.

Marami din akong mami-miss na mga gawain. Mami-miss ko kapag darating ako ng bahay magtatanong kagad ako kay mommy ng “Mi, ano’ng ulam?”  Mami-miss ko ang kakulitan ng tatay ko kapag medyo napaparami ng inom ng beer pati yung hindi niya pagkabisado sa mga artista. Hahanapin ko rin yung pagbati sa akin nina Olympus at Leica kapag dumadating ako. And the list goes on…

Mahirap yata talaga ang maging independent sa umpisa. Pero kakayanin ko ‘to. Mararanasan ko na rin ang matulog ng hubo’t hubad at walang pupuna kung may mga tyanak sa pader sa kwarto ko.

Sa mga namumuhay mag-isa at malayo sa mga piling nila, tips naman dyan?

1 person likes this post.

Like

Unlike

Related Posts:

• Moving to San Peydrow
• Time to Hibernate
• The Herbal Babies
• It’s Not a Good Morning
• It’s better be NOT late

10 Comments

• nan February 21, 2010 at 4:52 pm

  go lang. marami kang matututunan. maraming lost perks, pero ito yata yung growing up.

  Reply

  Billycoy Reply:
  February 21st, 2010 at 5:10 pm

  salamat. mukhang ngayon pa lang ako tatanda.

  Reply
• Prudence February 22, 2010 at 12:06 pm

  actually, mas masaya ako when I started living on my own. Kahit saan puede ako pumunta. Kahit ano puede ko gawin. Kahit sino puede ko iuwi…hehehe.

  Reply

  Billycoy Reply:
  February 23rd, 2010 at 9:46 am

  sana room for rent ang makuha ko at hindi lang bedspace para makapag-uwi na rin ako ng kahit sino.

  Reply
• david.edward February 22, 2010 at 4:53 pm

  tumira ka sa isang apt na mga kaibigan mo ang kasama mo.. less lungkot un.. tapos sa pagkain, wala na ung mga nakahanda agad sa lamesa, either magluluto ka pag hindi ka pa pagod or laging take out.. pero ung oras mo sa iyong sa iyo na.. wala ng manggigising sa iyo.. wala ng tatawag sa pangalan mo.. kaya yan!

  Reply

  Billycoy Reply:
  February 23rd, 2010 at 9:49 am

  i’m a lonely guy… wala akong mga friends.

  JOKE.

  mga kabarkada ko kasi nasa metro manila lang din or nasa abroad na. definitely, ako lang talaga mag-isa ang mangungupahan.

  Reply
• david.edward February 24, 2010 at 7:12 am

  kumuha ka na lang ng studio type na apartment kung carry ng budget mo.. sa my intersection ng South and Pasay Road ata meron dun.. uwi ka na lang din every weekend.. hehehe

  Reply

  Billycoy Reply:
  February 24th, 2010 at 11:18 pm

  Baka room na lang kunin ko. Hindi naman ako antisocial, pero masungit lang ako minsan. Lalo sa umaga.

  Reply
• she March 29, 2010 at 10:48 am

  malungkot maging independent! masarap pa din may taga linis, taga luto etc haha

  Reply

  Billycoy Reply:
  March 29th, 2010 at 2:35 pm

  parang sinabi mo na ring mag-asawa na ako.

  Reply