I’m happy

Masaya ako sa buhay ko.

Masaya ako sa mahabang byahe ko papasok at pauwi kasi napapatugtog ko na lahat ng nasa playlist ng iPod ko.

Masaya ako sa panonood ng Survivor Philippines kahit na isinusumpa ko si Richard Gutierrez sa tuwing makikita ko siya sa TV.

Masaya ako sa paghigop ng mainit na tsaa pagkatapos ng tanghalian kahit na naje-jebs ako pagkatapos uminom.

Masaya ako sa chocolates dahil nire-release nito ang aking serotonin.

Masaya ako sa Dairy Queen Blizzard

… ganun din sa Jollibee Champ

… sa sisig ni Kuya Ruel (kahit naman i-describe ko siya di niyo naman siya makikilala)

… saka sa Quickly Choco Loco Super.

Masaya din ako sa nabili kong mid-level Android phone na Samsung Galaxy Spica.

Masaya na rin ako sa online streaming ng porn.

… at kinukulang sa tulog dahil dito.

Masaya akong natutulog ng topless kahit na naninigas ang mga utong at nagni-nyebe na ang tamod sa loob ng bayag ko dahil sa lamig.

Masaya ako sa once a week na pagkain ko ng pomodoro pasta dahil pinapahaba ng lycopene ang buhay ko.

… bukod sa pinapakinis ng kamatis ang aking kutis.

Masaya din ako sa mga meals ng Pao Tsin kahit na mina-migraine ako pagkatapos dahil sa sandamakmak na vetsin nito.

Masaya ako kahit na wala akong fanpage sa Facebook.

… at hindi umaabot sa isang libo ang friends ko.

Masaya din ako kahit langaw lang ang dumudumog sa blog ko.

Ok lang din kahit kakarampot lang ang nagko-comment sa akin.

Masaya ako kahit na kakarampot lang ang kita ko sa adsense.

Masaya rin ako kahit hindi nai-invite sa mga events at iba pang social gatherings.

Masaya rin ako kahit wala akong natatanggap na swag bags at minsan lang manalo sa raffles.

Masaya pa rin naman ako kahit wala akong syota.

… na magyayaya sa aking manood ng mga cheesy Pinoy movies.

Isa lang naman ang hindi ko ikinasasaya.

Alam niyo ba kung saan ako hindi masaya?

SA PAGLALAGAY NG LINTIK NA LCD PROTECTOR SA CELLPHONE KO NA WALANG BUBBLES!

1 person likes this post.

Like

Unlike

Commuters’ Survival Kit

Kanina, na-traffic na naman ako sa SEX… este SLEX at Skyway. Ganyan talaga kasaya ang buhay naming mga nananahan sa suburbia. Although, hindi na bago ang traffic sa Pilipinas, lalo na sa Metro Manila. Ang EDSA nga, hindi na maaasahang lumuwag pa yan on weekdays, maliban na lang kung maghimala ang Dakilang Juday at pasabugin lahat ng mga colorum na sasakyan doon. Ang traffic naman sa SLEX ay ibang-iba sa EDSA. Kung sa EDSA, consistent ang traffic araw-araw, sa SLEX naman ay napaka-inconsistent. Minsan, may mga araw na maluwag ang kalsada, may mga araw naman na ma-traffic. Minsan nga, kung hindi linggo, isang buwan na ma-traffic pero sa mga susunod na linggo o buwan, bigla namang luluwag. Consistent lang ang traffic sa SLEX tuwing Biyernes ng gabi.

Kaya naman kapag expected na ang traffic sa SLEX, nakaka-aksaya lang ng laway ang palagiang pagrereklamo dito. Sa araw-araw ba namang traffic, di pa ba magsasawa sa kakatalak at pagiging bugnutin dahil sa traffic? Ang daily traffic at haba ng byahe, dinadaan lang yan sa survival kit.

• TV. Kaya karamihan ng bus ngayon may TV para maiwasan ang pagkabagot ng mga pasahero nito. Nasusubaybayan ko na nga ang iba’t ibang mga teleserye dahil sa palagian kong pagsakay ng bus. Pagtyagaan na lang din ang mga tagalog movies, B-movies at mga pelikula nina Jason Statham, Steven Seagal at ibang action stars. Pero kung inabot ng Umagang Kay Ganda kahit gabi ka umalis o marathon ng Harry Potter movies ang palabas sa TV, magwala na dahil ibig sabihin matinding traffic ang dadaanan niyo.
• MP3 players. Malaking bagay talaga ang mga iPod at MP3 players para sa mga commuters. Kahit nga siguro FM tuner pwede na. Nalilibang kasi ng music ang byahe. Lalo na yung sa mga kantang napapasabay pa sa lyrics nito. Damhin pa lalo ang kanta habang nakadungaw sa bintana ng bus. Perfect yan lalo ngayong tag-ulan parang music video lang para sa mga videoke machines, di ba? Daanin lang sa pag-lipsynch, baka akalain kasi ng ibang pasahero na hina-hijack na kayo o something.
• Cellphone. Kung feeling mayaman o naka-unlimited texting, sige, go lang ng go sa pagtext at pagburaot sa mga barkada habang nasa byahe. Kahit di nga kabarkada ang i-text. Pwedeng makipag-textmate o di kaya maging asshole na nanghihingi ng load sa random numbers. Pero kung walang ka-text o katelebabad, i-text na lang ang sarili at mag-reply na lang sa sariling text.
• Food. Kapag regular na malayo ang byahe, dapat lang na magbaon ng pagkain lalo na’t hindi maaasahan ang traffic. Hindi naman necessary na kanin, lechon o mga pang-engrandeng picnic ang baunin. Kahit mga simpleng chips, cookies at mga chichirya lang naman. Pero walang makakatalo ang pagkain ng mani sa bus. MASARAP NAMAN KASI TALAGA ANG MANI!
• PSP/iPod Touch/iPad/iPhone/Android phone or any multimedia gadget. Sa pamamagitan ng mga ito, pwedeng maglaro, makinig ng music, magbasa ng e-books o manood ng videos kung saan-saan man o sa byahe. Kaya i-ready na ang literotica, recorded voice ng ka-phonesex niyo sa Skype at mga porno. Gumamit na lang ng headset para di ma-eskandalo ang ibang pasahero. Kung interesado ang katabi, pwedeng i-share sa kanya ang pinapanood na porno. Magbaon na lang ng tissue just in case na mag-wet sa byahe.
• Travel buddy. Kung ang kaibigan o juwawhoop niyo ay same way lang sa byahe pauwi, sagot na ang boredom. Pwedeng makipagkwentuhan o makipaglaro ng “Nanay-Tatay” o “Singkamas, Singkamas” habang bumibyahe. Pwede kakuntsabahin sa pang-ookray sa bawat pasaherong pumapasok sa sasakyan. Pero the best kapag malalim na ang gabi. Pwedeng pumwesto sa kasuluk-sulukan kasama si juwawhoop at gumawa ng milagro. Kung ma-traffic pa, baka ilang putukan din ang mangyari.

Wala pa mang solution sa traffic, pero may sagot naman para sa kabagutan. Pero kung driver kayo at napapagod na kayo sa byahe… Sige, magwala na kayo at umiyak na lang sa kinauupuan niyo.

1 person likes this post.

Like

Unlike