SMP

Ewan ko ba kung bakit marami na ako ang naiisip tuwing makikita nila ang TV ad na ito. Hindi ko mawari kung dahil may resemblance ako sa model o dahil ba sawi lang ako sa pag-ibig? Well, di naman ako sawi sa pag-ibig dahil una sa lahat, hindi pa naman ako umibig o nabasted dahil sa tanang buhay ko ay di pa ako nanliligaw. TRUE STORY!

SMP o Samahan ng Malamig ang Pasko, ganyan daw ang tawag sa Pasko ng mga sawi. Hindi nga ako kasama dyan, like what I said earlier, hindi nga ako sawi! Oo, lonely at loveless, pero hindi brokenhearted. Kung lamig lang ng Pasko ang pag-uusapan, madali namang solusyonan yan. Pwede naman akong makipagniig sa unan sa mga malalamig na gabi o kaya ikiskis na lang sa mga tiles ang libog ko.

Hindi lang naman lovelife at sexmate ang pwedeng magpainit ng holiday season ko. Nandyan naman mga magulang na nagmamahal sa akin, nandyan naman ang mga kaibigan na nagbibigay ng moral support kahit financial support ang kinakailangan ko. Nandyan ang mga bully na nangungutya sa akin sa mga panahong stressed ako, may mga kaaway na nagagalit sa akin at kayong mga minamahal kong mangilan-ngilan na readers na kahit bulok na ang mga jokes ko ay tumatawa pa rin.

Sino ngayong magsasabi na malamig ang Pasko ko aber?!

1 person likes this post.

Like

Unlike

Ready to Love

Habang nagmo-moment ako sa saliw ng Imma Be sa loob ng bus na tinatahak ang byaheng pauwi, sumagi sa isip ko, “Kaya ka di nagkaka-syota kasi masyado mong nililimitahan ang sarili mo”. Masyado ko na kasing nililimitahan ang mga kilos at mga lugar na pinupuntahan ko, idagdag pa dyan ang pagiging pihikan ko. Bente syete na ako, kailangan ko na ng lovelife!

Dahil gusto ko ng lovelife, dapat malaman din nila kung sino at ano ba magagawa nila kay Billycoy, di po ba?

• Ang magiging syota ko, dapat kayang pagpasensyahan ang kasungitan ko at mga mood swings ko.
• Kailangang napagsasabihan niya ako kapag di ko napipigilan ang mga daliri ko na mangulangot.
• Maipadama sana niya sa akin na may bukas pa para mapabagal ko naman ang aking pagkain.
• Mapakalma niya ang aking nagngangalit na damdamin laban kina Aljur at iba pang nakakabwisit na artista sa TV.
• Mapagbigyan niya rin sana paminsan-minsan ang mga kaartehan ko sa buhay.
• Samahan niya rin ako kapag nanonood ng sine saka porno.
• Maparanas niya sa akin ang maraming bagay, paglalakbay, masarap na pagkain… at ang langit.
• Matiis niya ang malamyos kong tinig kapag kumakanta ako out of nowhere.
• Ma-satisfy niya ang libog ko.
• Ma-tolerate o di kaya’y sasakyan niya ang kababuyan at kahalayan ko.
• I-harass o reypin niya ako sa mga panahong nangangailangan.
• Hindi siya masusuka o ikakahiya ako kapag gumigiling ako sa mga senswal na tugtugin.
• Ma-satisfy niya ang libog ko.
• Yayakapin niya ako at pupupugin ng halik kahit hindi ako sanay sa mga ganung bagay.
• Tuturuan niya akong mag-bike at iba pang kaalaman sa buhay.
• Mauunawaan niyang hindi ko siya maihahatid pauwi parati dahil malayo din ang inuuwian ko.
• Ma-satisfy niya ang libog ko.
• Hindi niya ako pipiliting kumain ng Sinigang na Isda sa Miso.
• Titiisin niya ang corny jokes ko.
• Napapatawa at nare-relieve niya ang stress ko… kahit hindi through sex.
• Tatawagan o ite-text ako sa cellphone para kamustahin at awayin.
• Higit sa lahat, mamahalin niya ako… at masa-satisfy niya ang libog ko.

Like what I keep on saying, hindi naman ako nagmamadali. Pero sana, meron na this year. Kung wala naman ngayong taon, pwede namang iiyak na lang o kaya mag-emotional gaming sa facebook. Kung hindi naman talaga pwede, maghahanap na lang ako ng cougar na kasing yaman ni Aling Dionesia para naman madagdagan pa ang yaman ko, di ba?

2 people like this post.

Like

Unlike

I saw the sign and it opened up my eyes I saw the sign

Samu’t saring mga signs na ang mga nakikita ko. Lindol sa iba’t ibang panig ng mundo. Malalakas na bagyo at matitinding pagbabaha sa iba’t ibang parte ng mundo. Mga tinitingalang personalities na nagkakamatayan. Sari-sari din ang aberya sa automated elections ng ating bansa. Lalong gumagrabe ang epekto ng climate change kaya naman sobrang init ang nadadama natin ngayon na sinabayan pa ng El Nino. May awayang Willie Revillame at Jobert Sucaldito pa. Kaya nadadama kong malapit na talaga.

MALAPIT NA AKONG IKASAL!

 Bakit sikat si Sadako? Kasi lumalabas siya sa TV.

A week ago kasi tinanong ako ng mom ko. Tinanong niya sa akin “Kailan ka kaya magpapakilala ng girlfriend mo sa akin?” Napa-jumping jack ang utak ko at naging straight ang bulbol ko kaya naman natameme na lang ako. “Huwag ka na kasing maghanap ng Brazilian.” patuloy niya. Kaya naman ako nabigla, kasi hindi nagtatanong ng ganun ang mommy. As you know, solong heredero ako ng mga bills niya at hindi basta-basta mapapakawalan ng isang ina ang kanyang unico hijo. As in, hindi siya ang nag-o-open up ng ganu’ng topic.

Kahapon lamang, ako ang nakakuha ng garter sa naganap na kasal ng pinsan ko. Kasi naman, dinadaan na lang sa pag-ihip ng lobo instead na dapat sinasalo ang garter. Weakness ko pa man din yun dahil hindi naman ginawa ang mga bunganga ko para mag-vulcanize ng gulong. Ginawa lang ang lips ko para manghalik ng torrid. Kaya hayun, nadurog ang hita ko dahil ako ang upuan sa Trip-to-Jerusalem na kapalit ng pagsalo ng bouquet. Hinayaan ko na lang, minsan lang naman ako maka-tsansing sa tanang buhay ko.

Kaya ngayon pa lang ay nafe-fressure na ako sa kasal ko. Lalo’t hindi ko pa natatagpuan ang pangarap kong Brazilianang girlfriend.

5 people like this post.

Like

Unlike