I’m happy

Masaya ako sa buhay ko.

Masaya ako sa mahabang byahe ko papasok at pauwi kasi napapatugtog ko na lahat ng nasa playlist ng iPod ko.

Masaya ako sa panonood ng Survivor Philippines kahit na isinusumpa ko si Richard Gutierrez sa tuwing makikita ko siya sa TV.

Masaya ako sa paghigop ng mainit na tsaa pagkatapos ng tanghalian kahit na naje-jebs ako pagkatapos uminom.

Masaya ako sa chocolates dahil nire-release nito ang aking serotonin.

Masaya ako sa Dairy Queen Blizzard

… ganun din sa Jollibee Champ

… sa sisig ni Kuya Ruel (kahit naman i-describe ko siya di niyo naman siya makikilala)

… saka sa Quickly Choco Loco Super.

Masaya din ako sa nabili kong mid-level Android phone na Samsung Galaxy Spica.

Masaya na rin ako sa online streaming ng porn.

… at kinukulang sa tulog dahil dito.

Masaya akong natutulog ng topless kahit na naninigas ang mga utong at nagni-nyebe na ang tamod sa loob ng bayag ko dahil sa lamig.

Masaya ako sa once a week na pagkain ko ng pomodoro pasta dahil pinapahaba ng lycopene ang buhay ko.

… bukod sa pinapakinis ng kamatis ang aking kutis.

Masaya din ako sa mga meals ng Pao Tsin kahit na mina-migraine ako pagkatapos dahil sa sandamakmak na vetsin nito.

Masaya ako kahit na wala akong fanpage sa Facebook.

… at hindi umaabot sa isang libo ang friends ko.

Masaya din ako kahit langaw lang ang dumudumog sa blog ko.

Ok lang din kahit kakarampot lang ang nagko-comment sa akin.

Masaya ako kahit na kakarampot lang ang kita ko sa adsense.

Masaya rin ako kahit hindi nai-invite sa mga events at iba pang social gatherings.

Masaya rin ako kahit wala akong natatanggap na swag bags at minsan lang manalo sa raffles.

Masaya pa rin naman ako kahit wala akong syota.

… na magyayaya sa aking manood ng mga cheesy Pinoy movies.

Isa lang naman ang hindi ko ikinasasaya.

Alam niyo ba kung saan ako hindi masaya?

SA PAGLALAGAY NG LINTIK NA LCD PROTECTOR SA CELLPHONE KO NA WALANG BUBBLES!

1 person likes this post.

Like

Unlike

In memoriam…

Inaalay ko ang post na ito para kay Cilantro, isa sa aming Herbal puppies. Nabalitaan namin kahapon na pumanaw na pala si Cilantro, yung ipinamigay naming tuta. He died because of parvovirus.

2 people like this post.

Like

Unlike

Independence…

Mahigit isang buwan mula ngayon ay lilipat na kami sa wonderful world of San Pedro, Laguna. Tatawirin namin ang ilang ilog at tatahakin ang isang mahabang landas patungo sa bago naming tirahan.

Well, hindi naman ganun kalayo talaga ang San Pedro. Matinding pakikipagsapalaran lang naman sa traffic ng SLEX ang sasagupain ko araw-araw kung du’n ako manunuluyan. Kaya naman, I decided na mangupahan na lang dito pa rin sa Pasay (or Makati) para malapit pa rin ako sa office. Kung magmumula pa kasi ako sa San Pedro, baka after lunch na ako makarating sa office dahil sa tindi ng lintik na traffic at kabagalan ng morning rituals ko.

At dahil decided na nga akong mangupahan na lang at mapalayo sa mga parents ko during workweek, heto ako ngayon nagmo-moment sa harap ng computer. Sa loob ng 26 years at bilang solong heredero ng aking mga magulang, ngayon pa lang ako mapapalayo ng tuluyan sa kanila. Kahit gaano pala kagusto ng isang anak na maging independent, hindi rin pala ganun kadali ang mapalayo sa magulang.

Marami din akong mami-miss na mga gawain. Mami-miss ko kapag darating ako ng bahay magtatanong kagad ako kay mommy ng “Mi, ano’ng ulam?”  Mami-miss ko ang kakulitan ng tatay ko kapag medyo napaparami ng inom ng beer pati yung hindi niya pagkabisado sa mga artista. Hahanapin ko rin yung pagbati sa akin nina Olympus at Leica kapag dumadating ako. And the list goes on…

Mahirap yata talaga ang maging independent sa umpisa. Pero kakayanin ko ‘to. Mararanasan ko na rin ang matulog ng hubo’t hubad at walang pupuna kung may mga tyanak sa pader sa kwarto ko.

Sa mga namumuhay mag-isa at malayo sa mga piling nila, tips naman dyan?

1 person likes this post.

Like

Unlike